Korkuya yakalanmanın değil, korkuyu yakalamanın hikâyesi.
CosmicZion Zine’in Kâbus Edisyonu’nun üçüncü sayısı, fotoğraf sanatçısı E. Raykov’un fotoğraf çalışmalarını ağırlıyor. Her fotoğrafın bir müziği ve bir hikâyesi var.
Fotoğrafların müzikleri E. Raykov ve Elif Şeyda Doğan tarafından birlikte seçildi. Müzikleri Phobiagrabs çalma listesinde bulacaksınız.
Fotoğraf hikâyelerini ise Elif Şeyda Doğan yazdı.
E. Raykov’un fotoğrafları, anların içindeki kırılmaları işaret ediyor. Her fotoğraf, saliselik zamanı dondurur ve o saliseyi sonsuzlukla çarpar. Fotoğraf yaşadıkça her bakan, o anı yeniden çağırır; başka bir ışıkla, başka bir gölgeyle, başka bir korkuyla. Phobiagrabs, işte o anların kâbus gibi çoğaldığı yerde başlıyor. Fotoğraflar görüldükçe değişiyor; her bakış, onlara yeni bir hayat, yeni bir tehdit, yeni bir yankı veriyor.
Kâbus gibi bir sonsuzluk.
Her fotoğrafın sayısız hikâyesi yazılabilir; yakalanan anın bir dakika öncesi ya da sonrası için, fotoğraftaki bir renk ya da eksik bir renk için, fotoğrafta görünen ya da görünmeyen biri için.
Elif Şeyda Doğan’ın hikâyeleri, fotoğrafların konuşmasına yardım etmek istiyor. Her hikâye, fotoğrafın kendisi anlatıyormuş gibi yazıldı.
Phobiagrabs’te sesin, görüntünün ve yazının, senin korkularını yakalamasını istedik.
Korku seni yakalamadan, sen onu yakala. Biz senin kazanmanı istiyoruz.
Buradayız.
QR kodu okutarak Phobiagrabs çalma listesini açın.
// Scan the QR code to open the Phobiagrabs playlist.
The story of not being caught by fear, but catching it first.
The third issue of CosmicZion Zine’s Nightmare Edition features the photographic works of E. Raykov. Each photograph carries its own music and story. The music selections were chosen collaboratively by E. Raykov and Elif Şeyda Doğan, and can be found in the Phobiagrabs playlist.
The accompanying photo stories were written by Elif Şeyda Doğan.
E. Raykov’s photographs point to the fractures hidden within moments. Each one freezes a split second of time and multiplies that instant into eternity. As the photograph continues to exist, every viewer recalls the moment anew, in a different light, with a different shadow, with a different fear. Phobiagrabs begins right there, where those moments multiply like nightmares. Each gaze alters the image, giving it new life, new threat, new echo. An endlessness, like a nightmare that never ends.
Endless stories could be written for every photograph—for the minute before or after the captured instant, for a color within the frame, or the one that’s missing, for someone who appears, or someone who doesn’t. Elif Şeyda Doğan’s stories aim to help the photographs speak. Each one is written as if the image itself were telling its own story.
In Phobiagrabs, we wanted sound, image, and text to capture your fears. Before fear catches you, catch it first. We want you to win.
We are here.
